“Yaz gelsin” diyorsun,
sanki güneş değince iyileşecekmiş gibi
içinde üşüyen yerler.
Sanki tenine değen sıcaklık
içinde yıllardır kapalı duran
İnsanlar var,
iyiliği avuçlarından teslim alıp
parmak izlerini bile inkâr eden...
Bir teşekkürün anatomisi yoktur dillerinde;
ama bahaneleri,
Kaç fırtına atlattım,
kaç yangından kurtuldum,
Henüz kendime dökülmemiştim ki;
darbelerle yoğruldum…
Vur ey hayat, vur yine;
Ekimdi.
Mevsim, takvimdeki yerini koruyordu
ama hiçbir şey
kendi zamanında kalmak zorunda hissetmiyordu kendini.
Öğrenmem gereken en zor dersti yaşamak...
İçimde kırılmış ne varsa
tek tek onarılmasını beklemeden
günün kapısına çıkmak,
yüzümde henüz tamamlanmamış bir insanla
Bir suskunluk manifestosu___
Tabip!..
Neşterini geri çek.
Her acı, toplumun önüne konulmuş
Sana ayırdığım bir ömür vardı,
kimsenin bilmediği,
benim bile henüz yaşamadığım...
Birlikte eskitirdik bazı kelimeleri,
aynı cümlede yaşlanır,
Freni patlamış duyguların üzerindeyim,
her biri başka bir yöne çekiyor beni;
aklım, kendi ağırlığını taşıyamayan
bir terazinin şaşkın kefesinde…
Evettttt…
Mürekkebim akar satırlara zamansız,
Varlığına değil,
Yokluğunun çeperlerinde damlar durur...
Çünkü seni en çok,
Yanımda olmadığında sever yüreğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!