Seni Düşünmek Güzel Şeydi

Seni düşünmek güzel şeydi bir zaman, bir ekmek gibi sıcak, bir memleket sabalı gibi umutlu.
Şimdi ise adını içimden geçirirken bile
uzun bir sürgüne çıkıyor kalbim.
Aramızda yollar yok yalnızca, susmalar var.
İnsanın sevdiğine kavuşamaması
demir kapılar kadar ağır geliyor bazen.
Ben seni öyle büyük sevdim ki, ellerini tutamasam da bir gün aynı gökyüzüne bakarız diye yaşadın.
Çünkü insan, birini gerçekten severse onun olmadığı şehirde bile ona rastlayacakmış gibi yürür.
Gece oluyor sonra. Herkes evine dönüyor. Ben sana dönemiyorum.
Bir çay soğuyor masamda,
bir sigara yarım kalıyor kül tablasında,
bir de sen..
hep biraz eksik kalıyorsun içimde.
Bilirsin, bazı aşklar kavuşmak için değil, insanı değiştirmek için gelir.
Sen bana bunu öğrettin.
Şimdi seni düşünmek uzaktan geçen bir tren sesi gibi; dokunamıyorum ama içim uzun uzun ardından bakıyor.
Ve ben hâlâ inanıyorum, bir insanı gerçekten sevenin kalbi yenilmiyor hayata.
Yalnızca biraz daha sessiz atıyor.