Sana denk geldiğim gün
Kaderin bana geç kalmış bir özrü
gibiydi gözlerin...
Ne kadar sustuysam o kadar
çoğaldın içimde.
Ve ben, Bir insanı unutmanın değil,
Kavuşamamanın ne demek olduğunu
sende öğrendim.
Şimdi herkes uyuyor.. Bir ben ayaktayım,
Bir de seni bana hatırlatan geceler.
İnsan en çok gece yeniliyor sevdiğine.
Çünküi gündüz akıl direniyor da,
Gece kalp konuşuyor.
Seninle hiçbir zaman "biz" olamadık.
Hayat hep yanlış zamanda çıkardı
seni karşıma.
Ya ben eksiktim sana,
Ya dünya fazlaydı bize.
Biliyor musun...
Ben seni severken bile kaybettim aslında.
Çünküi bazı insanlar sarılamadan özleniyor.
Bazı hikâyeler başlamadan bitiyor.
Ve bazı aşklar,
Allah'ın insanın içine koyduğu
en güzel imtihan oluyor.
Şimdi senden geriye ne kaldı biliyor musun?
Bir sigara dumanı kadar dağılan havaller,
Bir de kimseye anlatamadığım o cümle:
"Ben seni, Hiç benim olmayacağını bile bile sevdim.
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 11:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!