Adını Sessiz Söyledim Şiiri - Rüstem Akbaba

Adını sessiz söyledim bugün,
kimse duymasın diye değil;
kalbim ürkmesin diye.

Meğer bazı isimler
insanın ağzında değil,
yarasında büyürmüş.

Sen gittin.
Şehir aynı şehir kaldı,
kahveler aynı dumanı savurdu,
akşam yine aynı renge boyandı.
Bir tek ben,
kendime dönecek yolu unuttum.

Sana dokunamadığım her gün,
ellerim biraz daha yabancılaştı bana.
Oysa ben,
bir insanı severken
dünyanın bütün çiçeklerini
tek bir gülüşe sığdırabilecek kadar inanırdım.

Şimdi soruyorlar:
“Geçti mi?”

Gülüyorum.

Çünkü bazı aşklar geçmez;
yalnızca insan,
onlarla yaşamayı öğrenir.

Eğer bir gün
ansızın bir rüzgâr omzuna dokunursa,
dönüp bakma.

Belki ben değilim.

Ama bil ki,
bir zamanlar seni öyle içten seven biri geçti bu dünyadan;
geriye yalnızca
adını her akşam yeniden sessiz söyleyen
bir kalp bırakarak.