© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Yalan konuşma ve doğruluğun dürüstlüğün bedeline katlan katlanamadığın yolun yolcusu olma...
Adam vardır;
Yağmur damlalarının bile Kadının kirpiklerini ıslatmasına izin vermez, Adam vardır;
Kadının gözleri okyanusa dönüşür de
Vicdanı merhameti dile gelmez….
Benim davetim herkese olmaz...
Sohbet muhabbetle demlenir, dostlukla tatlanır her yudum... :))
Yalnız baştan anlaşalım; ben öyle her davete gelmem, çayın hatırına oturur, hatır sahibine takılırım. Sonra vay efendim "muhabbetin tadı damağımda kaldı" vs olmasın. :))
Gel, bir çay içelim.
Çayın demi kaçmadan, ömrün demini kaçırmadan…
Sen biraz kendinden bahset, ben biraz kendime geleyim.
Buraya ciddi şeyler yazmayın, sonra okumak zorunda kalıyoruz. :)
Isleriniz rast gitmiyorsa sadakat gördügünüz insana ettiginiz ihanettendir.
"Ara sıra bunu hatırlatın kendinize.'
Ben içimin gittigi adama adım atamıyorum...
Çok kötüydüm sormadin.
Hastaydım merak etmedin.
Cok istedigim bir sey vardi, basardim ama seninle paylasamadim.
Beni gör diye çırpındığım günler oldu, görmek istemedin.
Simdi gelsen ne olur gelmesen ne olur.
"Benim de sorunlarım vardı.
Benim de dertlerim vardi ama ben hepsini unutup seni mutlu etmeye çalıştım.
Kendime ilaç bile olamiyorken seni iyilestirmeye çalıştım.
Belki beni degil ama bendeki yerini çok ararsın.Beni en yaralı en acılı zamanda uçurumdan ittin bunu asla unutmam ve sana olan ahım yeri göğü intecetecek….
Dertleştiğim bir sen vardın
Şimdi sen de dertlerimin arasındasın
Hani diyor ya bir sair;
Umut umut içinde bir yerlerde
Ama içimde her yer her yerde
Öyle iste... :(((
Yalnız ona yâr demiştik… Onda bir şey var demiştik
O bizi anlar demiştik… Böyleymiş kara yazımız, ey
Ey gönül, gene bu gece, kederim geceden yüce…
Gel susalım beraberce, böyleymiş kara yazımız, ey
Ağlayamamak, acının azlığından değil; içindeki yangının gözyaşını bile buharlaştıracak kadar sıcak olmasındandır.Annem sen benim yurdummuşsun,Şimdi kendi evimde mülteci gibiyim. :(((
Zaman nasıl da geçmiş. Küçük kızım büyümüş.Geçmişe biraz kırılmış da o her şeyi unutmuş.
Allah bütün müminlere mümin eş mümin nesil mmin evlat mümin aile mümin arkadaş mümin kardeş ve mümin anne baba nasip eylesin ve müminlere hasret bırakmasın amin.
Kendiniz mümin olduğunuz halde samimi olduklarınız cehennemlik oldukları size bildirilse arkadaş akraba kardeş her neise onlardan Kıyamete dek kaçardınız bu kaçış size ölene kadar yalnızlık ve Allah ile dost olmaya götürürdü her derdini ona açar ona sığınır ondan hayır ve rahmet dilerdiniz.
Senden bahsediyorlar,
kendilerinden bahsettiklerinde
onları kimse dinlemiyor çünkü :)
Boşver..
iki uçurumun birbirine bakarken kendi derinliğini tanıması.
Herseyi unuturum da. Gecenin bi yarısı tek başıma Allah'ım yardim et diye hıçkıra hıçkıra ağladığımı asla unutmam….
Yaşamak, aslında “anlamak” tır..
Şehit kızı cennet bahçesinden bir çiçektir rahmet onlara
Pantolonun dizi eskimesin diye secdeye giderken patolunun çeken adamlara sinir oluyorum bırak patolunun Allah yolunda eskisin onu da soracaklar zaten.
"Beni kaybetmek istemiyor gibi konuşup, benden kurtulmak ister gibi davranmasının ağırlığı…
İstanbul
Bir köprü uzanır mavi üstünden,
Sınırlar silinir, gönüller birleşir.
Tarihin sesi yükselir derinden,
İki kıta burada aşkla söyleşir.
Özcan İşler
Sen yüzünü bahara dönmüşsün…
Ben de tam orada,
çiçeklerin arasındaki o sessiz yolda
yanına oturmak isterdim.
Hiçbir şey sormadan…
Hiçbir yarana dokunmadan…
Sadece biraz susup,
yağmurun sesini birlikte dinlemek.
Sıkılayyrummm...
Yaralar kapanmaz, şarkıya dönüşür.
Sevgi istenmez, yaşanarak çoğalır.
Batmayan taşlar gibi sekiyorum, çünkü inanmayı unutmadım.