Bahçemde solgun bir sessizlik var,
Dallar kurumuş, bekler gelsin bahar
Toprak unuttu renklerin dilini,
Rüzgâr taşımaz artık bu hasreti
Bir zamanlar her sabah gülerdi nergisler,
Kelebekler konardı, eserdi hafif bir rüzgâr
Şimdi çiçekler açmaz oldu, toprak susar,
Penceremde maziden kalma yalnızlık var
Bahçıvan ellerim yorgun, toprağa dokunma,
Suladığım her dal artık bana bakmaz
Belki bir gece toprak içten sızlar,
Gizli bir filiz uyanır, um ki beklesin bizi sabahlar
Yine de içimde bir tohum saklı bilene
Ayrılıklar bitsin, vuslat etsin toprağa diye
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 00:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!