Gözyaşı Değilim Ben Şiiri - Gülşen Tosun

Gözyaşı değilim ben, yanaktan kayıp giden,
Bir an ışıldayıp toprakta izsiz kalan
Ben göğsün en derin yerinde bekleyen bir ağırlık,
Kimseye sunulmamış, içime gömülü bir kanadı kırık

Ne sel olup taşarım gözlerin eşiğinden,
Ne de bir gece gibi dökülür giderim dünyadan
Ben susmuş bir kuyunun dibinde biriken su,
Yıllarca sabırla dolup da bekleyen bir arzu

Ağlamak benim işim değil, silinip susmak da değil,
Ben kalbin en tutuk odasında yanan, sönmeyen bir kor, bir dil
Düşüp toprağa karışmak değil kaderim,
Ben bir sabır, bir ağır yük, bir uzun bekleyişim

Nazarlarda sızan bir iz değil, sesim içimde,
Susarak da haykırır, bir yangın gibi dilimde
Her gece kalbimde yanan bir sözü taşıyorum,
Sabaha dek susup, sabahla birlikte aşıyorum

Silinmem sessizce, kurumam bir gölge olup,
Dinmeyen bir türküyüm, içte yanan bir yara, bir yol
Gözyaşı değilim ben, bil ki bir ömür saklı kalan,
Sana doğru akmayı bekleyen, hiç dökülmeyen bir umut, bir sel