© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Ortada duran vasat kalabalık (Yığın) çok ilerdeki zeka ile çok gerilerdeki zekayı birbirinden ayıramaz.
Her zaman kanayan yarası olmayan bir yazar, benim için yazar değildir. Gururdan dolayı merhamet görmek istemiyorsa yarasını saklamayı tercih edebilir, ama onsuz olmamalı. (Elias Canetti-Edebiyatçılar Üzerine)
Siz Lacan’cı olabilirsiniz ama ben Freud’cuyum. (Jacques Lacan)
Yeterince zaman geçtiğinde insan özgürlüğün bile ne demek olduğunu unutacak kadar aptallaşır bu çarkların içinde.
Bazıları için amaçlar, hedefler acıyla yüzleşmemek için örülen duvarlardan ibarettir.
Hayata ‘’Nereden ne elde edebilirim?’’ zihniyetiyle yaklaşırsan ağaca baktığında sadece odun, kuşa baktığında sadece yumurta, taşa baktığında sadece duvar görürsün. İstemenin zincirlerinden kurtulan zihin ise belki de sadece kendi şekilsizliğinin göz kamaştırdığı yere ulaşır. Kim bilir?
Zeka tüm olumlu özelliklerle korelasyon içerisindedir ama başarının asıl kriteri başkadır. Başarı, uzun vadeli hedefleri gerçekleştirebilmek için hazzı erteleyebilme becerisine bağlıdır. Bir kişide bu beceri yoksa ya da yeteri düzeyde değilse zekasının büyüklüğü çok da önem taşımamaktadır. (David Robson-Zeka tuzağı)
İş hayatında önemli olan haklı olmak değil haklılığını belgelemektir. İş hayatında haksız olanın değil haklılığını belgelemeyenin canına okumak için sıraya girer herkes. İş hayatında dostluk ve samimiyet yoktur. Sadece çıkarlar vardır. Grup çıkarları ve şahsi çıkarlardır bunlar.
Dert sahibi olanlar, halinden memnun olmayanlar, oynanan oyunu sevmeyenler, toplumla problemi olanlardır yenilikleri getirenler. Bunlar sürekli arayış içinde olan, aradıkça da bir şeyler bulan ve büyük çoğunluğu da filozof olan kimselerdir. Diğerleri ise konfor alanından memnun, hiç şikayet etmeyen, kanaatkarlığa alıştırılmış, riske girmek istemeyen, statükoya, alışkanlıklara düşkün, macera aramayan tiplerdir. Bunlar bulundukları yeri mağaraya ya da çöle çevirirler.
İçimdeki ürperti çekip gitmiyordu. Huzursuzluğum ayakkabıma kaçmış bir kum taneciğine benziyordu. Beni rahatsız eden ayakkabım değildi elbette. Ayakkabımı çıkarıp kum tanesini oradan alırsam sorun ortadan kalkardı. Ama bulamıyordum. Ben, ayağımı koparıp atmak istiyordum. (Ezgi Karaşin-Bana Rağmen)