İçim Çürüyen Sessizlik Şiiri - Mustafa Alp

içimde terk edilmenin acısı var,
geceler uzar, dinmez sancısı var.
bir adın dolanır her an dilimde,
yüreğim yanar, sönmez yangısı var.

yollar sessizdir, taşlar dertlidir,
gökyüzü bile bana sertlidir.
ne yana dönsem, hüzün bekler,
bu kader bana çok mert midir?

bir vakit gülerdim, şimdi ağlarım,
anılarla her gün bağlarım.
düşer gözlerimden sıcak yaşlar,
susar dilim, içten çağlarım.

rüzgar adını alır götürür,
hasret bağrımı delip ötürür.
ne sabah avutur ne akşam,
bu yalnızlık beni eritip çürütür.

bir umut vardı, kırıldı gitti,
sevda yolumda yoruldu bitti.
ellerim boş, yüreğim yarım,
hayat üstüme kar gibi itti.

içimde terk edilmenin acısı var,
ne ilaç tutar, ne duası var.
bir ömür taşırım bu yarayı,
bu sevdanın bitmez davası var.

bir çay soğur, bakarım dalgın,
gözlerimde sis, yüreğim salgın.
herkes güler, ben içten ağlar,
bu dert bana ebedi algın.

bir gün susarım, sesim kesilir,
belki o vakit yüküm hafifler.
ama bilirim, bu yorgun yürek,
sevdayla doğar, sevdayla göçer.

Mustafa Alp
09/04/2025 04.00