Gözlerinin Ezberidir Gecelerim

Denizleri gözyaşlarınla besledin
ondan mı güzeller böyle
ellerin dokundu
ondan mı sıcak suları
gözlerini çekiyorsun
ondan mı soğuk dalgaları
ben boğuldum içinde
kaç yüreği gömdün derinlerine
nefessizim Sevgili
Gözlerini merhem gibi
gözlerime sürdüğünden beri
uykusuz sabahlara uyanıyorum
Gece yanıyor ben savruluyorum

yolu uzun bir yolcuyum/bir gözünden diğerine
her gün gidip geliyorum
denk gelsem bir an diye
kirpiklerinin gölgesinde soluklanıyorum
bakışlarının kavurucu sıcağından
ahhh gözleriyle çizdiği çemberin dışına
bakışlarımın çıkma izni olmayan
ruhunla besler gibi bir bebeği
büyütüyorsun her gün bendeki seni

neler saklı gözlerinin kuytusunda
bakarken çakıl taşlarında yürür gibi
acıyor-um
ama alamıyorum da gözlerimi senden bir an
istiyorum ki kainat ilk yaratıldığı güne dönsün
ve dursun zaman

Dudaklarının seslendirdiği her harfin
hayranıdır kulaklarım
Gözlerinin baktığı yöne
sürgün edilmiş bir esir gibi
koşarım dört nala
Sana dokunabilmenin hayali bile
karlar üzerinde yakılan bir ateşte ısınır gibi
yakar içimi
ellerim öyle özleminde

ne yana baksam ruhum Gözlerinin hükmüne giriyor
bakışların kılıç gibi vuruyor başımı
alfabesi tükeniyor tüm dillerin
öznesi olmadığın tüm cümleler anlamını yitiriyor

Sevgili;
"Gözlerinin Ezberidir Gecelerim"
Yıldız yıldız sararsın ruhumu
Kıtalar arası nefesin dolaşır
ben yine kokunu özlerim