Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Eğer sen isen o içime huzur gibi doğan,
Gülüşünde hayatı, sesinde evi bulduğum…
Eğer sen isen kalbimi susturup gözlerimle konuştuğum,
O zaman sensin tüm dualarımın cevabı.
Yıldızlarca uzak, mucizelerce imkânsızken
sen geldin,

Bir resimde buluşmadı yüzümüz
Bir baharda açılmadı gülümüz
Bir vedaya nasıl sığdı ömrümüz
Ben hasrete yanayım sen aşka

Bir sokakta birleşmedi yolumuz

Bir seher vaktinde gördüm yüzünü,
Gönlüm ezber etti tatlı sözünü,
Ceylan mı kıskanır ela gözünü,
Seni öve öve bitmez dil güzel…

Zülfün gece gibi düşmüş yüzüne,

Bir sevda biter, bin sevda başlar diyenlerden değilim,
Ben bir gönle düştüm, bin ömür geçse de dönmem.
Ne başka bir gözde teselli ne başka bir elde huzur isterim,
Ben seni bir günlük değil, bir ömürlük sevdim.

Ben senin en çok sesine tutuldum,
Kelimeleri söylerken sesindeki o ince titreyişe,
Bir şey anlatırken gözlerinin içindeki heyecana,
Gülüşünün yüzüne bıraktığı o tarifsiz güzelliğe.

Bir tek bende ağırdı susmak
kelimeler bile yük olurdu omuzlarıma
herkes konuşur kendince
ben içimde büyütürdüm cümleleri
Gönlüm dardı evet
ama kimsenin kapısını çalmadım

Bir vakit ay bilirdim o güzel yüzünü,
Seher yeli sanırdım duyunca sözünü,
Bahar diye beklerdim geçtiğin yolu,
Gül diye koklardım bıraktığın izi,
Can diye saklardım gönlümde özünü,
Bir ömre değişmezdim bir çift gözünü,

Bir vakitler öyle kırgındım ki;
Rüzgâr bile adımı taşımaya çekinirdi.
Sabah, omzuma umut değil,
Yorgun bir sessizlik bırakırdı.
Gece, karanlığın en keskin yüzüyle
Dokunurdu avuçlarıma;

Bir vakit sordular: “Hiç senin olmayan birini insan neden bu kadar içinde taşır?”

Cevap vermedim önce… Çünkü bazı hislerin izahı, kendisinden daha ağırdır.

Sonra dedim ki: “Ben onunla bir ömür istemedim; ömrümün içinden geçmesi bile yetti bana. Elini tutmadım, yoluna yoldaş olmadım belki… Ama ne zaman dünya üzerime daralsa, içimde hep ona açılan bir pencere kaldı.

Bir vakit sordular: “İnsan, hiç kavuşamadığı birini neden bu kadar sever?”

Sustum önce… Çünkü bazı sevdaların cevabı yoktur; yalnızca kalpte taşıdığı bir sızı vardır.

Sonra dedim ki: “Ben onunla bir hayat kurmadım; ama hayallerimin en güzel yerinde ona bir oda bıraktım. Elini tutmadım, aynı yolda yürümedim belki… Fakat ne zaman içim kendime dar gelse, aklım hep onun olduğu yere vardı.