Zanî be (bil) Şiiri - İlker Murat Çinitaş

ZANÎ BE / BİL
Dema tu çuyî ji bo min belav bu tuma tewasê
Derî hemu kilît man îşiq ne ket akoşkê min.
Vê buharê hustî xwar maye darê derguşê
Pelê xwe weşandin ne hîşte demsala paşê.

Xwezî ev buhara min u te buya
Germa kenê te gulîlk ve buna
Zozan hêşîn buna qolan rê buya
Cevên min tu bidîtya dilê min têr buya.

Wek tu çuyî şabuna min ma nîvî
Tu ronîya roja min şevên minda hîvî
Temma devê minî nanê minî xavî
Dexwazîya min ewe
Em ji qal û pîr buyana li hevra û tevî hevî.

BİL
Senden sonra tüm gidişat bozuldu
Kapı kilitli kaldı ışık düşmedi pencereme
Bu bahar boynu bükük kaldı beşik ağacı yapraklarını erken döktü nedense.

Keşke bu mevsim ikimizin baharı olsa
Gülüşünle bütün çiçekler açsa
Yeşillense yaylalar aşiret yola çıksa
Gözlerim seni görse gönlüm sana doysa

Sen gidince gülüşlerim yarıda kaldı
Günüme güneştin gecemin parlak ayı
Ekmeğimin mayası ağzımın tadı
Senle birlikte dolsun ömrümün miyadı.

𝕸𝖆𝖒𝖔𝖘𝖙𝖊.𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐
11.09.2021.Enqere