Zeynep Ferhunde Öztürk Adlı Üyenin Nedir Yazı ...

serbest kürsü

15.09.2026 - 22:59

Hayat, gözlerin pınarına incelikle çekilen bir sürme gibidir; hem bakışı derinleştirir hem de bir miktar yakar. Bakışa mana katmak için çekilir ama muhtevasında gözyaşıyla silinip gitme ihtimalini saklar.

serbest kürsü

02.09.2026 - 22:25

Gürültü çekildi çekilmesine ama Şimdi odada daha büyük bir şey var: Duvarlara çarpmayan, Işığın gölgeden ayrıldığı o ince çizgi.?Birikmiş kelimeler bir köşede tozlanıyor, Herkes kendi sustuğu yerden sorumlu artık. Bir çayın soğuma süresi kadar derin, Bir yaprağın düşüşü kadar sessiz her şey.?Ne bir sitem bu ne de geride kalış, Sadece zamanın kendi yankısını dinlemesi. İçimdeki oda büyüyor sanki, Kapıları kilitli, pencereleri buğulu

serbest kürsü

02.09.2026 - 21:54

Gözyaşı, yenilmek değilmiş; insanın kendine, yorulmuşluğuna ve geçen zamanına verdiği en içten, en hesapsız saygı duruşuymuş. Şeffaf bir damlanın yanağı yakıp geçmesi gibi; içimdeki fırtına da süzülüp gitti, geriye sırılsıklam bir hafifleme bıraktı.

serbest kürsü

02.09.2026 - 16:09

Duvarların hafızası olur mu derlerdi; varmış. Yıllarca satırlara, dökülen sadece î cümleler değilmiş meğe; geçen zamanın kendisiymiş. o kapıdan çıkarken, ne arkamda kalan yıllara tam bir veda edebildim ne de önümde uzanan o sessiz dinlenişe kendimi teslim edebildim. Aynı anın içinde hem gözyaşının buğusu hem de tebessümün sıcaklığı çakıştı. Sesler kesildi, koridorlar boşaldı, . Yorgunum; ama bu yorgunluk bitişin değil, içimde saklı kalan o koca yaşanmışlığın ağırlığı. İçimdeki o yoğun fırtınayı şimdilik kendi kabuğuna çekiyorum. Zaman kendi sularında durulsun diye..."

serbest kürsü

19.07.2026 - 18:47

Işık sızmayan bir mahzendir durulan akıl,
Ne bir gölge ağırlığı, ne bir göz izi...
Dünya dışarıda döner durur da,
Burada sadece kendi kalbine vurur sızısı.

hayat

07.06.2026 - 16:14

"Bir yaprağın düşüşü kadar sessiz, bir yıldızın doğuşu kadar mucizevi... Hayat, sen ona bir anlam yüklemeye çalışırken akıp giden değil; o akışın içinde, kendi sesini bulabilmektir."

hayat

07.06.2026 - 16:13

Bizler, zaman denilen o devasa kumaştan kendimize küçük hırka teyelleyen terzileriz.
?Dün, sırtımızda taşıdığımız eski bir heybe.
?Yarın, hiç açılmamış bir mektubun merakı.
?Bugün ise, parmaklarımızın arasından kayıp giden o tek bir kum tanesi.
?Çoğu zaman hayatı, sadece başarıların ya da kazanımların toplamı sanıyoruz. Yanılıyoruz. Hayat, eksildiğimiz yerlerden başlar aslında. Kırıldığımız o sızılı çatlaklardan sızar içimize asıl ışık. Anlam; mukaddes bir varış noktasında değil, o yolun tozunu yutarken kalbinde taşıdığın şefkatte saklıdır. Biriktirdiğimiz ve bıraktıklarımıza anlam yükleyebiliyor muyuz

hayat

07.06.2026 - 16:09

İnsan, yürümeyi öğrendiği günden beri hep bir menzil arıyor kendine. Kuşların göç yollarını, nehirlerin denize varma telaşını izlerken hep aynı soruyu fısıldıyor Geceye: "Ben neden buradayım ve bu yol nereye çıkıyor?"
?Hayatın anlamı, büyük harflerle yazılmış yaldızlı cümlelerde saklı değil oysa. O, daha çok kırık bir bardağın sızdırmasında, yağmurdan sonra toprakta kalan o kekremsi kokuda ve bir insanın diğerinin gözlerinde kendini ilk kez gerçekten görmesinde gizli. Zamansoz bir solukta hayatın resmini çizebilir misin?

özlü sözler

27.04.2026 - 19:17

Zaman her şeyi eskitir; ancak gerçek duygu ve nitelikli düşünce yaşlandıkça parlar. Bu birikim, kalabalıklar arasında kaybolmak yerine, iz bırakmayı seçenlerin ortak duruşudur. Hayatın karmaşasından yorulup bir soluklanma durağı aradığınızda, burada bulacağınız her parça size şunu fısıldayacak: 'Yalnız değilsin, senden önce de birileri bu yollardan geçti ve bu izleri bıraktı.'"