Kemik yok diye kırılmaz mı sandın kalbimi?
Kâbemin sanemi olsan da yıkarım seni!
Paramparça ettin hem kendini hem beni,
Kâbemin sanemi olsan da yıkarım seni.
Surete bakıp da sireti görmezden gelenden,
"Her şeyi ben bilirim" deyip önden gidenden,
Sağken değer vermeyip ölünce övenden,
İşte bunlardan korkmalısın evladım...
"Benim sözüm üstüne söz yok" diyenden,
Meczup oldu âlemde şimdi adın,
Sevdiğin derdiyle derde girdin sen.
Zemin-i âsümanda yükselsin şanın,
Pîrler gibi hakikate erdin sen.
Seviyorsun beni söyle artık yeter
Dilin lâl mı oldu konuşsana sultanım
Gözlerine bakamamak ölümden beter
Âmâ oldum sandın utanıyorum sultanım
Gözyaşı dökerim Nuh Tufanı'na denk,
Kalbin altında kalır, indirir kepenk.
Büyükten evvel koptu küçük kıyamet,
Merhamet ey ala gözlüm, merhamet!
Bir yapraktım düştüm, beni yerden aldılar,
Bir sayfa arasına koku ile koydular.
Beni bir başıma burada unuttular,
Gençliğim bakınca beni kuruttular.
Ben herkesten çok fazla dertliyim
Bu kış günü nice güller solmakta,
Cenaze namazlarında melekler saf saf dolmakta,
İçime dokunuyor bir şey yapmadan oturmakta,
Bu kış günü nice güller solmakta...
Girmişler siyah inci ocağına,
Uzanmışlar analarının kucağına.
Sen otururken sobanın sıcağına,
Soma’da karardı nice ocaklar...
Gâh ağlarım gâh gülerim
Gönül sözümü dinlerim
Aşk acısıyla inlerim
Sözlerim kâr etmez artık
Niyetim hayırdır, bismillah ilk sözüm,
Yazdığım her kelam hayra varsın, Sultanım.
Nefsimi aşmaktır hakikatte özüm,
Mânâsını süzemezsek gönül'süzsün, Sultanım.
Aşkla ördüğün gömlek vücudumda bürünse,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!