Acayip bir kurgu var,
Dünyada sürekli.
Bana özel mi,
Bilmiyorum lakin,
Açıklaması,anlatılması,
Oldukça zor,..
Toz pembe bakmaya çalışmak,
Yeni bir güne...
Ki,yaman bir çelişki bu dostum,
Hemde çok yaman.
Etrafında çaresiz,umutsuz,
Ve mutsuz,
Kara kapkara ruh haliyle,
Toz pembe bakmaya çalışıyordu dünyaya,
Adı da Mustafa...
Pembenin aslında siyah olduğunu,
Çok geç fark etmişti fukara,
Boy pos yerinde,
Ya Rabbim der,
Akşamdan dua edersin,
Ne olur bir gün bile olsa,
Güzel bir sabaha uyanayım artık,
Devamında da gün boyu huzur diye...
Lakin beyhude dur yakarışın,
Tevazu,
Akıllı insana yakışır,
Cahil de sırıtır.
Sevinçli ya da üzgün,
Enerjik veya süzgün,
Her şart altında,
Yemek yapmayı biliyorsan eğer,
Uyduruk olmayanın dan,
Allah bir sürü nimet vermiş,
Yanında tat alma duyusu ile...
Pişme zorluğuna göre,
Aktarırsın,
Zaman monotonluk la akarken,
Arızaya bağladım yine,
Maraza lazım biraz ...
Bu yüzden sanırım,
Havaya sardım bugün.
Manyak bir kış olsa,
Sadece,
İyiler ve kötüler mi var,
Yaşadığımız süreçte?...
Hayır,
Birde en kötüler var.
Suya sabuna dokunmadan yaşayan,
Küçük bir beden,
Uzun bir kafayla,
Ailenin,
Son çocuğu olarak doğmuştun.
Doğduğun gün evdekiler,
Sinemaya git deyip,
Zor bir maratona giriyorsun dur,
Bilinmeyeni çok olan,
Ve de umuda muhtaç,,
Huzursuz bırakıp bu yarış,
Uykularını kaçırıyor mu?
Hatta daha da kötüsü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!