Arnavutköy günlükleri 3

Ya Rabbim der,
Akşamdan dua edersin,
Ne olur bir gün bile olsa,
Güzel bir sabaha uyanayım artık,
Devamında da gün boyu huzur diye...
Lakin beyhude dur yakarışın,
Dünya pırıl pırıl ışıldarken,
Korku krallığı dışında,
Sen,
Karanlığın şafağında uyanırsın,
Her günkü gibi,
Sakatlara özel yatağında.
Kaldı ki,
Kral olsan ne yazar?
Yanındaki arkadaşının,
Tek kişilik,
Öksürük senfonisi ile uyanır,
Seslenirsin nedimene,
Çoraplarını giydirsin diye.
Tek ayakla inersin merasim alanına,
Deliler resmi geçittedir,
Görevliler tetikte,
Pislikler selam çakar,
Saat ise henüz sekize çeyrek var.
İşte o zaman,
Of ulan of dersin,
Boş verirsin her şeye,
Kadim krallığındaki,
Muhteşem yalnızlığın,
Çok fazla koyar,
Sabahları nedense....