Yerde sürüklenen saçına
Kurban olayım Aydilge
Kalk, bütün Aydilgeler için
Ayağa kalk!!!
Ağzının kenarını sehpaya mı
Çarptın?
Geceleyin ayın ışığına yürürüm sanmışım,
Gündüzleri gökkuşağına varırım sanmışım,
Üzerime yağan yağmurlar kalır sanmışım
Avere eğlendim, ümit ne garip duygu anne?
Önümde açan rengarenk çiçekleri görmemişim
Ne Ekim'e tek bir sözüm var,
Ne Eylül'e,
Seni, beni, bizi aylara sığdıramam ki!
Sarıyı yapraktan,
Yeşili daldan,
Maviyi gökyüzünden,
Yürümek sevdiğim bir eylemdi,
Kaçan zamanları ceplerime doldurmuşsam hele,
Aylardan Ekimse
Ceplerimi karıştırdıkça güzel bir anı geliyorsa aklıma,
Yüreğime buruk bir hüzün ve neşe aynı anda çöküp,
Yine de yine de deyip,
Aynadaki yüz
Hey!
Sana diyorum
Alo aloo!
Sana sesleniyorum,
Seni gözüme kestirdim...
Deryada balığım desem ağaç küser,
Gökyüzünde kuşum desem bu koca deniz,
Çocuğum masallar içinde,
Bir küser bir barışık.
Bugün hikayelerimi resimlerken şakağıma,
Sokağımda çizgiler ta çocukluktan kalma,
Gökyüzünden firar eden yıldızlar saçlarına asılmış,
Bense karanlıklara meydan okumuş, mum olmuşum,
Dibime erimişim,kendimi ışıtmışım sadece.
Şimdilik içim yangın yeri küçük,
Işığım cılız.
Mümkünse eğer, mümkünatı olurda seversen bir gıdım daha,
Rüzgâr hep böyle acıklı esmezdi ki,
Kulağıma ayrılığın şarkısını fısıldamazdı ki,
Hüzün basmazdı bu sokağı
Hiç...
Vakit ne bilmiyorum,
Herşey eskiden de böyle miydi
Ayşegül Abla?
Anneme ne çok benziyor gözlerin.
Bilmezsin sen ne biçim bir çocuktum ben?
Ne biçimdim küsünce?
Ne biçimdim başımda bir gece , bir yığın yıldız dolaşıyorken
Bir kadın gördüm,
Hüzün giymiş üzerine,
Gözlerine bulutları doldurmuş.
Yağmuru yağdırdı yağdıracak.
Elleri sıkılmış,avuç içleri terlemiş.
Belli ki yaralanmış,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!