Akşam güneşi vuruyor Porsuk Çayı üzerine ufukta,
Ve ben herşeyi unutuyorum,
Yeniden seviyorum.
Yeniden yaşadığımı hissediyorum.
Tütünün dumanına karışıp gidiyor
bütün efkarlar.
Bir kış var içimde ısıtamadığım,
Bazı zamanlar ayaza kesiyor.
Tir tir titremedeyim.
Biraz yaprak dökümü
Biraz kardayım.
Ortalık yerde diyemem
Sen değil misin içimdeki karları eriten?
Bahar çiçeklerini açtıran
Gesi bağları gibisin dolanırım başım önde
seni arıyor gibiyim her dalın arkasında,
Sen değil miydin az önce yanımdan gelip geçen bahar?
Baharın ilk çiçeğisin
Belki de bu bahar seni ayrı
Beni ayrı oynatıyor,
Bana neler fısıldıyor bi bilsen?
Seni bana beni sana hatırlatıyor,
Biz sevgili olduysak bahardan,
Kulağımda kuş sesleri,
Bugün bahar ve bugün
Birkaç çiçeğim daha meyveye durdu.
Kokmayan çiçeklerim kokmaya,
Yeşermeyen dallarım yeşermeye başladı.
Ne bahar bundan haberdardı,
Ne de sormadan geçip giden günler.
Baksana güzel kız,
İçim bir hoş oldu sana.
Biraz kelebek,biraz kuş,biraz çiçek bastı ortalığı,
Bir baksana bana,
Şöyle bir alıcı gözle.
Gönlüm perişan şu an,
Kim demiş bahar gelmez diye?
Kim demiş o ağaçlar bir daha çiçeklenmez diye?
Senin aşkınla sulanınca bak nasıl da yeşeriyor
çorak topraklar.
Mine Yılmaz Sevinç
Ben bahar şiiri yazmak istiyorum,
Yine en büyük derdimiz erken gelen kış olsun,
Kafamızdan aşağı dökülen sonbahar yaprakları olsun.
Olsun yine azıcık maç kavgamız,
Arada siyaset parçalayalım hatta,
Yemeğin tuzu,
Aşksın
kokuyorsun bahçem gibi.
Tek bir çiçeğin kokusu yok sende,
bütün hepsinin kokusunu alıyor gibiyim.
Bahçesin sen.
Çiçeğinle,yaprağında,toprağınla bahçemsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!