Ne sana kavuşmak nasipmiş bana,
Ne senden vazgeçmek gelir elimden.
Bir mezar kazdım da eski hâlime,
Çıkıp gidemedim kendi içimden.
Sen şimdi kim bilir hangi düştesin,
Ben hâlâ bıraktığın yerdeyim.
Bir insan bir insanı nasıl unutur,
Ben bunun cevabını aramaktayım.
Ben seni sevmeyi senden öğrendim,
Sensiz yaşamayı kimden öğreneyim?
Bir ömür sırtımda taşıdım seni,
Şimdi kendimi bile nasıl taşıyayım?
Bir gün yolun düşer de gelirsen eğer,
Kapım açık değil, gönlüm açıktır.
Benim bu dünyada tek suçum vardı:
Seni kendimden de fazla sevmektir.
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 19:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!