Heybende Kalanlar Şiiri - Özcan İşler 2

Zaman bir nehir gibi akar, tutamazsın yakasından,
Paranın yeri dolar elbet, yeniden dolar eline.
Ama akan her saniye bir daha dönmez asla,
Dün omzunda duran gölge, bakarsın erir elinden.

Zaman sızar avuçlarından, ne şan kalır ne unvan,
Dün yanındaydı sesi, bugün boşlukta yankılanır.
Sarıl şimdi; ertelenmiş sevgiye yer kalmaz sonra,
Heybende yalnızca anlar sallanır ömür bitince.

Yarına bırakma sıcaklığı, bugünün ateşini,
Bir kahkahanın izini hiçbir servet dolduramaz.
Sıradan sandığın o gün, yıllar sonra dönüp bakınca
Bütün dünyayı versen bile yerini tutamaz.

Kar gibi erirken ömür, sessizce çekilir geri,
Biriktirdiğin ne varsa kalır, maziye karışır.
Son durakta elinde ne güç kalır ne şöhret;
İnsan heybesinde sadece yaşadıklarını götürür.

Özcan İşler