Siz hiç gölgenize yalvardınız mı?
Biraz daha kal diye,
Ben yalvardım.
Akşamın eteğinden tutup
Biraz daha
Gün çaldınız mı geceden
Yalnızlığınızın tek tanığı
Gölgenize diz çöktünüz mü hiç
Bir adım daha sizinle atsın diye…
İnsan bazen
Öyle yalnız kalır ki dünyada,
Bir tek gölgesi anlar onu;
Bir tek o bilir
Kaç kere yıkıldığını ayakta.
Gün batımında yorgun güneş usulca
Ufkun ardına çekilirken,
Gölgen de
Adını söylemeden geceye karışır.
Ne bir veda bırakır geriye
Ne de bir iz kendinden…
İşte o anda anlarsınız yalnızlık
Kimsenin olmaması değil
Sizi sessizce izleyen
Gölgenizin karanlığa teslim olmasıdır.
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 06:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261022 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!