Galip Hasan Akdağ, bazı hikâyelerin bitmediğine, yalnızca kelimelere dönüştüğüne inanan bir şair ve yazardır.
Kaleminde aşk; yalnızca kavuşmak değil, bazen bir ömrün içinde taşınan bir eksikliktir. Ayrılık; yalnızca gitmek değil, geride kalan sessizliktir. Hatıra ise geçmişte kalmış bir zaman değil, insanın içinde yaşamaya devam eden bir sestir.
Akdağ, şiirlerinde insanın kimseye anlatamadığı tarafına dokunur. Söylenemeyen sözleri, yarım bırakılmış cümleleri, gecenin sessizliğinde büyüyen özlemleri ve insanın kendisiyle baş başa kaldığı ...
Bir gece çöktü Medine’nin üstüne,
yıldızlar sustu, yollar eğildi.
Sanki gökyüzü bile o vakit
tek bir ismin etrafında birleşti.
Geceye yaslanmış bir kadın var,
Adını kimse bilmiyor artık…
Bir zamanlar birinin “her şeyim” dediği,
Şimdi kendi içinde kaybolmuş bir hikâye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!