Emek insanın onurudur Şiiri - Muhsin Yener

İnsan, zamanla en ağır yükleri bile taşımayı öğreniyor. Başta zor gelen, can yakan ne varsa, bir süre sonra sıradanlaşıyor. Belki de bu yüzden artık ağlamamız gereken yerde gülüyoruz. İçimizden gelmese bile yüzümüzde bir tebessüm taşıyoruz; çünkü başka türlü ayakta kalamayacağımızı düşünüyoruz.
Hayatın yükü sadece omuzlarımızda değil, ruhumuzda da birikiyor. Ama biz yine de devam ediyoruz. Gönüllü ya da gönülsüz, her sabah kalkıp çalışıyoruz. Çoğu zaman neden yaptığımızı bile sorgulamadan, bir düzenin içinde sürüklenip gidiyoruz.
En acı tarafı ise şu: Emek bizim. Ter bizim. Yorgunluk bizim. Ama ortaya çıkan iş, kurulan düzen, alınan kararlar çoğu zaman bize ait değil. Üretiyoruz ama sahip olamıyoruz. Çalışıyoruz ama yön veremiyoruz.
Belki de asıl mesele burada başlıyor. İnsan sadece çalışmak değil, emeğinin karşılığını görmek ve ona sahip çıkabilmek ister. Çünkü emek, insanın sadece gücü değil, aynı zamanda onurudur.