Dillen yüreğim, dillen,
Duyguların gelsin kelâma.
Ben!
Ben aslında!
Onu çok seviyorum, de.
Usanmadın mı
Sevdanı saklamaktan,
Ona sırt çevirip
İçin için tütmekten?
Akortsuz ritmin
Foyanı ele veriyor.
Gizleme yüreğim...
Haydi, gel kelâma!
Ben,
Ben aslında,
Onu çok seviyorum, de.
Görmüyor musun hâlini?
Aklın tutsak, gönlün fink atıyor.
Sevda çanın "Sev, sev!" diye çınlıyor.
Bırak "üzümün çöpü, armudun sapını".
Nabzın kuş olmuş, pır pır uçuyor.
Haydi, yüreğim, dillen...
Gel kelâma!
Ben!
Ben aslında!
Onu çok seviyorum, de.
İşte şimdi
Yeşil ışık avucunun içinde.
Sahip çık sevdana, sahip çık!
Bütün suç, yalan söyleyen dilinde.
Bil kıymetini, bil.
Haydi, yüreğim, dillen...
Gel kelâma!
Bir daha mı geleceksin dünyaya?
Bir daha mı göreceksin?
Seni mi bekleyecek sanıyorsun?
Hayal kuruyorsun, hayal!
Kalk!
Uyan!
Kurtul bu kötü rüyadan.
Elini çabuk tut,
Yoksa gidecek,
Başka gönüllere konacak.
Haydi, yüreğim, dillen...
Gel kelâma!
Ben!
Ben aslında!
Onu çok seviyorum, de.
Sevda bazen
Ateşten çıkmış çember gibidir.
Neresinden tutarsan tut,
Hiç şansın yok,
Mutlaka elin yanacak.
Bırak yansın, bırak yansın!
Yüreğin yanacağına, bırak elin yansın.
El yanığı geçer,
Yürek yanığı geçmez.
Yanar, yanar,
Ha bire yanar...
Haydi, yüreğim, anla artık...
Gel kelâma!
Ve ona:
Ben!
Ben aslında!
Seni çok seviyorum, de.
Söyle de rahatla artık.
Ali Esmeray HoyratKayıt Tarihi : 22.10.2026 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!