Her saatin bir gölgesi vardır,
her insanın da içine sakladığı bir gece.
Kimi karanlıklar güneş batınca iner,
kimileri en aydınlık vakitte bir kalbin üzerine çöker.
Her Sızında Ben
Her kalbin sızladığında
ben düşeyim aklına.
Sebebini bilmediğin bir ağrı gibi,
gecenin en sessiz yerinde
Benim hikâyem...
sessiz başlayan bir cümlenin içinde kaybolmak gibiydi ...
Sevmek!!!
Onu sevdim..
duyuyor musunuz.. ?
Kadın... ince siyah paltosunun içinde küçülmüş halde yürüyordu...
Gece... şehrin üstüne ağır ağır çökmüştü...
Sokak lambaları titrek bir sarılıkla yanıyor...
ıslak kaldırımlar eski bir hatıranın aynası gibi parlıyordu....
Yağmur durmadan yağıyordu...
Hoşçakal. .
Evet, en çok da bu kelime yakışıyor artık bize.
Hoşçakal.
Hoşçakal sevdiğim.....
Hoşçakal, hayal kırıklığım....
O sessleri tekrar tekrar duyuyorum— önce çok derinden ama uzakta ...
Fısıltılar gibi ... duvarların ardındaki yağmur gibi...
sonra daha yüksek sesle...
isimlerimizi haykO sessleri tekrar tekrar duyuyorum— önce çok derinden ama uzakta ...
Fısıltılar gibi ... duvarların ardındaki yağmur gibi...
sonra daha yüksek sesle...
Bazen bir şeyi düzeltmek istersin,
iki elinle tutup dağılmasın diye.
Kırılan yerini arar,
eksik parçalarını sessizce birleştirmeye çalışırsın.
Çünkü seversin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!