Anılar Biriktirecektik Şiiri - Serpil Koçar

Hani güzel anılar biriktirecektik seninle,
Soğuk kış günlerinde şöminenin karşısında.
Anılarımızı hatırlayıp
Kâh gülecek, kâh ağlayacaktık,
Birbirimize sarılacaktık
Bir ömür boyunca.

Hani esen hiçbir fırtınada dağılmayacaktık,
Neden bıraktın ellerimi ilk rüzgârda,
Bu soğuk gecelerde?
Neden yalnızlığa mahkum ettin beni,
Mutlu sona giden bu yolda?
Gün geçiyor bir şekilde,
Ama gel geceleri gör beni,
Çaresiz nasıl kıvranırım.

İlle de o geceler var ya,
Sensiz geçmek bilmiyor,
Uzadıkça uzuyor odamda yalnızlığım,
Bir film şeridi gibi geçiyor
Gözümün önünden anılar,
Yaşadığımız mutluluklar canlanıyor Hafızamda, bir bir, taptaze.

Sonra ansızın gidişin geliyor aklıma
Tutamıyorum gözyaşlarımı,
Süzülüyor usul usul yanaklarımdan.
Yastığım ıslanırken çaresiz hissediyorum,
Yatağın bir köşesinde öylece.

Sen düşler ülkemde
Benim masalım olarak kalacaksın,
Sana anlatamadıklarımı
Alıyorum şimdi acıyla kaleme.
Yorulsa da yüreğim,
Lal olsa da dilim susarım,
Her gece sessiz odamda seni anarım,
Çığlık çığlığa her hatıranda.

Kolum kanadım kırık,
Uçamayan bir serçe misali,
Yüreğim mahkum,
Odamın duvarlarıyla baş başa,
Kalbimde bir kor, alev alev yanıyor,
Son nefesini vermek isteyen
Ağır bir hastayım sanki.

Bitsin artık bu işkence,
Bu acı dolu geceler,
Vedalaşalım artık yeter

İşte gömüyorum seni kalbime,
Sessizce ve ızdırap dolu.
Kabuk bağlasın yorgun yüreğimin yarası,
Dinsin artık şu gözümün yaşı,
Bitsin uykusuz geçen gecelerim
Bitsin..