Ali Cabbar Şiiri - Vezir Pehlevan

Mahlukat evrildi, devran karıştı
Tanınmıyor üvey-öz Ali Cabbar.
İklimler bozuldu, mevsim değişti
Hazana dönüştü Yaz Ali Cabbar.

Melanet çağladı, Vatan yanıyor
Kurtlar çoban oldu koyun güdüyor
Bunca ceremeyi, Yurttaş ödüyor
Ne ar kaldı, ne de faz Ali Cabbar.

Siyasal kervanda nefret kaynıyor
Rantiye çalıyor, nursuz oynuyor
Vatandaş talanı, kader sanıyor
Hırsızda utanmaz yüz Ali Cabbar.

Bahçeler kurudu, çiçekler soldu
Yurduma Afgan'la Süryani doldu
Gariban ağladı, mülteci güldü
Millette köreldi göz Ali Cabbar.

Toplumu bölüyor alçak dürzüler
Fonları payladı, nazar gözlüler
Kodese konuldu, açık sözlüler
Kadıya geçmiyor söz Ali Cabbar.

Böyle midir Halkın fıtrat-kaderi
Hep yoksul çekiyor derdi-kederi
Al eline yoldaş, kalem defteri
Ben söyleyem sende yaz Ali Cabbar

Der Vezir, sözlerim abdal sazana
Hep hürmet eylerim okur-yazana
Lanet olsun halka, tuzak kazana
Sen Arifsin bunları çöz Ali Cabbar...
-----------------------------------------------
**** VEZİR PEHLEVAN ****