Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Dünya yüzünde, izim kaybolup gidince,
Çağlar boyu ansınlar istedim, dilimce,
Adım kazınsın, o müthiş tarihe bizce,
Sır oldum alem için, hangi can görecek.
*
Eridi bütün varım, kalmadı mecalim,

Uçmak bize, yasak ey yolcu,
Durmak varken kaderde,
Derinden, ipekler örülürdü.
Bazısı, yaprak taşırdı, bazısı dal,
Sen çıkma diye.
*

Suskunluk her an daha derindir; gönülde saklı uzun heceden,
Seher vaktinde sabırla durmak, ruhu yüceltir kutlu geceden.
*
Ne vakit düşsem aczin içine, dilim çözülür, söze sarılır;
Değersiz görme hiçbir insanı, horlanan kalpler sessiz darılır.
*

Kaçınılmaz bir sondur, göklerin yırtılması,
Beklenen bir çığlıktır, sessizlik kırılması,
Kaderin darbesidir, ateşin fırlaması.
*
Tesadüf sanır insan, aklının körlüğünü,
Bu muazzam kudretin, ansızın gürlüğünü,

Ruhumda tutulan bağlılıksın, akıl sır ermez,
Ulaşılmaz hülyanın geçidisin, şu zihnimde,
İşte şurda filizlendi, en tarihi efsanem,
Destanımın esas yiğidi, var ettin şahsını,
Ne zarifti doğrusu, merhabalaşmak şu evrede,
Uçmakla şakıyan bülbüller misali, pek şendik.

Yurdundan kovuldu bedenler bozkırda, mühürlendi yuvaları,
Parçalandı kilitler bozkırda, incindi ruhlar,
Çamurlu patikalara süzüldü kalabalıklar,
Bırakıldı arkada geçmiş ve kitabeler, yas tutuyor bozkır,
Feryatlar ve hıçkırıklar, takip etti izleri.
*

Bugün bir şenlik vakti,
İbadethanenin, erişilmez tepelere eriştiği, anı yaşıyoruz,
Bu taze mekânı, hediye ediyoruz,
Yüce Kudret'e, yükselişe geçiyoruz.
*
Seninle benim aramızda, ağırlık çekimi yok artık,

Gökte bulut yürüsün,
Gözyaşımı görürsün,
Sevdiğim tez gelmezse,
İçim boran bürüsün.
*
Bahçede kuru fidan,

Gökte uçan melek,
Sırrın döner felek,
Titre temiz yürek,
Bize inanç gerek,
Gizli bir diyar var.
*

Eski bir sandık içinde saklı yılların izleri,
Kaybolmuş hatıralarla dolu kimsesiz gizleri,
Unutulmuş mevsimlerin dökülen suskun sözleri,
Bekler durur köşelerde sessiz zamanın birinde.
*
Belki bir yorgun tebessüm belki solmuş bir karanfil,