Mertlik kulun özünde bir cevherdir,
Nefsin peşinde koşanlar hederdir.
Namertlik müminin kârı değildir,
Arsızlığı yol mu saydı bu canlar?
Yâ Rab, sen bizi doğrudan ayırma...
Moda dedikleri nefsin tuzağı,
Beden oynar, ruh hakka çok uzağı.
Kendi hevasını din eyleyenler,
Hakikati yok mu saydı bu canlar?
Yâ Rab, sen bizi doğrudan ayırma...
Ata yadigarı töreler soldu,
Nasihat unutuldu, hırslar doldu.
Doymak bilmeyen o haris olanlar,
Fakiri hiç yok mu saydı bu canlar?
Yâ Rab, sen bizi doğrudan ayırma...
Hakla hakikat her an ayandadır,
Mazlumun, yetimin ahı sendedir.
Mizan kurulunca hesap çetindir,
Adaleti yok mu saydı bu canlar?
Yâ Rab, sen bizi doğrudan ayırma...
Kayıt Tarihi : 28.09.2026 09:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!