Sen evli bir kadından, ki kadınlık dilerken,
Ben dünyaya adalet şiiri yazıyordum,
İşine gelmeyeni editörün silerken,
Sendeki nonoşluğu, halinden seziyordum,
Karakterin oturmuş bilmiyorum nereye,
Açarım bak ağzımı, isim isim geriye,
Sami denen godoşu, aldım ilkin sıraya,
Göz ucuyla uzaktan, bu piçi süzüyordum,
Zoruna giden senin küfür değildir bence,
Şu maddiyat mevzusu, sende çok ince ince,
Paracı oluşunu işte açık edince,
Ucuzluğunu bilip, içine sızıyordum,
Almanya’ya bir gittin, belki bir kaç yer daha,
Ki Almanya dediğin, bana basit bir saha,
Elli küsür ülkeyi gezdim ben vaha vaha,
Sen köyünden çıkmazken, dünyada tozuyordum,
Benimle aşık atmak, boy ve kilonu aşar,
Bol kelime dedin ya, kalemimden hep taşar,
Sen gibi angıtlar da avcılar için yaşar,
Bıyık altı gülerek, dudak ta büzüyordum,
Yaştan baştan vurulan, bu dem yanlış bir demdir,
Doğruya yanlış demek, sanmayasın erdemdir,
Adem bu gidişatın, çok yanlış bir ademdir,
Sen gibi her eğrinin, üstünü çiziyordum,
23 Eylül 2026,
Adem Sefiloğlu zavallısına cevaben,
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 01:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Çizdim meramı alim oldu sırnaşan.
Edeble gittim sormadı bir'imi beşer,
Riyayla gelene bin oldu alem.
Mazlumun ahı nedir ki hemen çıksın? (!)
İster yarını ister asrı alsın.
Rab sustukça cevabı yoktan sanırsın
Yahut arştan düşüp sualden cayarsın."
İnsan neylerse kendine eyler...
Var olun Üstadım...
TÜM YORUMLAR (1)