Adını içimde Kürtçe sakladım,
Çünkü senin adını kimse bilmesin adını Kürtçe sakladım,
Her harfinde yıllardır içimde savaştım,
Ben seni Kürtçe düşünürken bile dilim düğüm düğüm olurdu,
Çünkü bilirim bazı sevdalar söyleyince değil; sustukça daha çok büyür.
Sen benim geceme doğan güneşim,
Sen benim karanlığıma düşen ışığımsın,
Sen benim kalbime filiz veren en güzel
baharsın,
Sen benim her gece çoğalan bir duamsın,
Ah aşk… Sen ne güzel bir belasın böyle.
Annem..
Ne olur beni bana anlat…
Çünkü ben en çok kendimi kaybettim,
Yolların,insanların..
Yarım kalan cümlelerim arasında kaldım,
Söyle, hangi yanım masumdu?
Bir gece sana mektup yazdım,
Gecenin en ulaşılmaz anında,
Gecenin Işığı bile yorgun düştü bu halime,
Kalbim ile iç ses çatıştı; Yapma dedi.
Ama göremedim.
Bayram geldi, sokaklarım yine süslü,
Çocuklar gülüyor sol yanım, içim paramparça…
Ama bir yerde bir eksiklik var seziyorum,
Bir evde bayram var; Biraz mutluyum,
biraz da paramparçayım…
Bazen gitmek lazım işte,
Kimseyi üzmeden,
Kimseyi kırmadan,
Kimseyi incitmeden,
Sadece gitmek lazım.
Bir akşam anladım;
İnsan bazı gerçekleri geç olsa da öğrenmez,
İnsan bazı gerçeklere yavaş olsa da alışır.
Ben senin gelmeyeceğini geç olsa da anladım.
Bazı kadınlar vardır ki ona doyamazsın,
Bakışına,
Gülüşüne,
Kokusuna asla doyamazsın,
Ona öyle bir bakarsın ki mısralar onu anlatmaya yetmez,
Bazen öyle bir güler ki gülüşüne vurulursun.
Ben Seni Bekledim
Gözlerinin önünde eridim,
Kul oldum, yandım;
Velhasıl, içimde ne varsa
Senin adınla yandı.
Ben Böyle biri değildim,
Ben insanlara bu kadar uzak durmazdım,
Herkese şüpheyle bakmazdım,
Herkesin sözünü defalarca kez sorgulamazdım.
Ben böyle biri değildim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!