Oğlum dikildi kapıya, nöbet tutar gibi
Ya gitme ya beni de götür.
Boğazım düğümlendi, gözlerim doldu
Derdimi anlatamadım o küçücük bedene
Diyemedim hayatın bir okyanus olduğunu
Ve bu okyanusta bir gemi kalkar
Ah bir verebilsem, Yüreğimi avuçlarına
Deliye dönen taylar gibiyim, Her an yokluğuna
Aklıma sen geldikçe can tükenir bedende
Dağılır duman olurum sensiz bu şehirde
Geceler uzadıkça uzuyor
Sevecen gözlerini hatırlıyorum,
Ne kadar sevinçle parlıyordu.
Cennet gülü gibi kokardı kar beyaz tenin,
Sanki bir masaldan çıkmış peri gibi.
Her bakışına hayran hayran bakardım.
Dua ederdik Yaradan’a, ayrılık bizi bulmasın diye.
Gizli gizli süz beni
Kipriklerini ok eyle vur beni
Aç gönül pencereni
Kalpten kalbe bir yol olsun
Son durağa varmadan aşk treni
Zemheride bir cemre gibi düştün yüreğime, şimdi gidiyosun;
Kim bilir bu yürek seni unutmak için kaç mevsim acı çekecek, mecalim yok vedalaşmaya kardelen çiçeği, son gülüşün mıh gibi çakıldı beynime, gelde şu gönlümü razı et! sana "Hoşçakal" demeye
Zaman öldürür, yarım kalan herşeyi
Ayrılık, kırık bir aynadan sızar ışığı
Sana dair ne varsa, yarına sakladım
Ben gençliğimi senin baharında bıraktım.
Kaç gece ağladım, sensiz bu denizde
Leyli leyli yar,
Canım yar, gülüm yar,
Yüzün gülsün, neşelen yar.
Gönlüne gelsin baharlar,
Umutlar yeşersin içinde yar.
Ne güzelsin şehr-i Van,
Sana hayrandır yedi cihan.
Gölün mavi, dağın duman,
Anadolusun buram buram...
Kalende saklı bin zaman,
Bir gölge gibi düştün ömrüme ansızın,
Senden sonra hiç gülmedi yüzüm.
Kayboldu içimde var olan neşe,
Senden sonra hiç kimseyi sevemedim.
O son bakışın bir veda busesi değildi,
Ey kalpten vuran zalim avcı,
Sayende yitirdim aşka olan inancımı.
Kendi gönlüme bile oldum yabancı,
İçime bıraktın dinmeyen bir acı.
Gel de kalbime sor, diner mi bu sancı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!