Toparlayamadık Şiiri - Rayzan Tan

Sen gidince esmer bir akşam gülümsedi bu şehre. Sokakların gamzelerine diz boyu mavi zakkumlar indi sessiz ama derin haykırışlarıyla.
Tanımazlar bu şehri, bilmezler, gece yarısı içimizden geçen trenleri, ray ray ayrılan kalbimizi. Her vagon bir hatıra, her hatıra biraz daha eksiltir bizi. Şehir pazar kurmuş acımıza. Tezgâhlarda sen varsın, tezgâhlarda ben. Hatıralarımız tartılır terazide, ucuz bir kalabalığa satılır. Kimse bilmez değerini, kimse dokunmaz incinmekten korktuğu yerlere. Biz ise susarız, en pahalı suskunluğu giyinip üstümüze. Bir bakarsın akşam olur, toplanır bütün tezgâhlar ve geriye yalnızca eksilmiş bir biz kalırız, artık kimsenin almadığı bir hatıranın içinde. Biz toparlayamadık, biz mi dağıldık?