Tandır Şiiri - Edo Hüseyin Celik

çocukluğumda
idareli olsun diye
idare lambası ışığı
aydınlatırdı odayı
yemek gazocağında pişerdi
tutukluk yapar
bazan Pişmezdi
su çok azdı
veya bizde azdı
su bi akar
bi akmazdı
ve su soğuktu
kış günleri
soğuktu hava
eşik,lik soğuk
kıyafetler soğuktu
o,vakit
çok şey soğuktu
anamın sesin,den başka
bizim tandırımız vardi
tasarruf olsun diye odundan
bir yakımlık soba
ardından közü mangala,
mangali tandıra koyardık
bütün komşular gibi
gecenin bi vaktine kadar
tandırın etrafinda
anamin hikayeleri vardı
o anlatır
tandır not ederdi
söyleneni
dinlenen sessizliği
gece kendini kaybeder
gündüzü beklerdi
neden geç kaldı fiye
biz uyuklar
anam görürdü
gözümüzdeki mahurluğu
haydi
kalanı yarina anlatirim der
bi dem olup
demi devran bi uyku
mutluyduk sanirim
belkide umutlu
bilemeden
sabah erken
şafak sökmeden
bi ses duyarak
yarı uykulu yarı baygın
uyku kan uyku yarı ölüm
kakeee, diye uzayıp
yankilanan bir ses
bu abimin cırtlak çocuk sesi
bi acı hissederdim
o,sesi duyunca
hüzün benimle doğmuş bilemeden
çocukken hüznü tanımak ne kötü
alir giderdi beni nereye olduğunu bilemeden
böyle yaşadık işte
farkın farkını göremeden..