SON PERON
Ömrümün kuytu yerinde
Ayaz büyür içimde.
Güz, yaprak yaprak dökülür,
Hüzün kalır gönlümde.
Yollar uzar önümde,
Düşlerim kalır yarım.
Bir yanım baharı bekler,
Bir yanımda susar yarın.
Sabah doğar, gün aydınlanır,
Gece çöker gözlerime.
Ömür akar avuçlarımdan,
Yabancı kalırım kendime.
Bir tren geçer ömrümden,
Ben kalırım peronda.
Raylarda uzar ayrılık,
Hasret büyür ardımda.
Ne giden döner geriye,
Ne tren bekler geçmişi.
İstasyon silinir sislerde,
Gece yutar son seferi.
YÜCEL ÖZKÜ
22 Ekim 2026/20:31
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!