Bir fırtına koptu içimin derininde,
Küllerim dağıldı rüzgarın önünde.
Sustu bağrımdaki o eski sızı,
Geçti artık o devir, bitti yangını.
Var git, geride izini bırakma var git!
Kendi karanlığında yansın bu şehir.
Var git, ardına dönüp de bakma artık,
Ağzından dökülen her kelime zehir.
Yollar ayrıldı, hesap kapandı çoktan,
Hiçbir medet ummam artık o yoktan.
Taş bastım bağrıma, sırtımı döndüm,
Senin yaktığın o ateşte ben söndüm.
Var git, geride izini bırakma var git!
Kendi karanlığında yansın bu şehir.
Var git, ardına dönüp de bakma artık,
Ağzından dökülen her kelime
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 22:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!