Ben Sezâî EFİLOĞLU 1971 yılında Ordu Akkuş Kurtboğaz köyünde doğdum ve ilk okuluda köyümde bitirdim.
Ortaokulu Ünye İmam Hatip ortaokulunda
Liseyi de Çorum İHL de okudum.
89 yılinda devlet memuru olarak çalışmaya başladım. 3 çocuk ve 3 torun sahibiyim.
Küçük yaşlarımdan itibaren türkü söyler maniler yazardım. 1984 yılindan itibaren şiir yazmaya 1999 yılindan itibaren TRT hocalarim Sevgili Salih TANGÜL ve Tuğrul ŞAN hocamdan solfej ve nazariyat eğitimi alarak sözü ve müziği bana âit GÂM DEĞİRMENİ adinda bir album yaparak müzik dü ...
Sözün ayrılık kokuyor
Ayrılık beni yakıyor
Gözüm mis gibi akıyor
Yel estikçe gelir kokun.
İçimdeki sessin içinde miyim
Tahayyül ettiğin biçimde miyim
Yoksa er'indemi gecinde miyim
Bana hükmetmeye sen gelirmisin?
Torba değil büzsem elin dilleri
Yanlış anlaşılmaktan geliyorum
Üfler misin üstümdeki külleri
İçten dışa yanmaktan geliyorum .
Gönül zindanında geçirip ayı.
Düşman olduk tanışlarla
Kendini "çok " sanışlarla
Yalanlarla yanlışlarla,
Geleceksen gelme bana !
Bozbulanık bir sel gibi,
Kırk kişide kırkta isen
Fikirsizce sirkte isen
Eğer bana şirkte isen
Gelme ! diyor Rabbim bana.
Her sözümden dönsem bile
Alevlenip sönsem bile
Ecel gelip ölsem bile,
Gelme İstemem gelme.
Yolun açık olsun senin
Ansızın gelir merâsimi yoktur
Bazen çabuk gelir ölüm diyorlar
Günü ayı yılı mevsimi yoktur
Yüzü soğuk gelir ölüm diyorlar.
Gönülde açana "gül'üm"diyorlar
Daha dün bir çocuk gördüm babasız
Babam öldü derken gözleri doldu
Aç susuz sefâlet içinde halsiz
Bitsin bu savaşlar artık diyordu.
Adın ne küçüğüm dedim bakındı
Şu kâlbimi kaderime yazmayan
Kaleminde bir bildiği var elbet
Neden niçin nasıl diye sızlanma!
Yaşadıkça göreceksin yar sabret..
İçindeki şu fırtına dinmezken
Yola çıkmış gidiyorsun,
Kime vedâ ediyorsun.
Bâzen öyle esiyorsun,
Yel olupta gel sevdiğim
Umut güllerin solmasın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!