Sessizce Yerleş Kendine

Yolculukların en uzağıydı dışarıda aradığın,
oysa bütün yollar sana dönüyordu.
Gürültünün tozunu çırp üstünden,
kalabalıkların yükünü bırak eşikte.

Gözlerini kapat ve dinle.

Nefesine dön.
Adımlarına dön.
Sessizliğine dön.

Bedenin bir mabet,
ruhun onun derin sükûneti.

Acele etme.
Bir yere yetişmiyorsun.
Zaman, senin içinde akıyor zaten.

Yavaşla.

Gökyüzünün genişliğine,
köklerinin derinine inen sabrına dön.
Kalbinin ritmine,
ışığın ilk dokunuşuna dön.

Uykuya, suya
Toprağa, güneşe..
Teninin bildiği o kadim dile dön.

Bir günün ağırlığını
kendine yük etme.
Bir yaranın adını
kendin sanma.

Dağıldıysan
kendini toplamak için
eski hâline dönme.
Kendinin daha derin yerine dön.

Bırak dünya
kendi telaşıyla dönsün.

Sen dur.
Ve hatırla:

Kendinden eksilmedin.
Sadece kendinden uzaklaştın.

Şimdi dön.

Nefesine,
bedenine,
sessizliğine…

Hiçbir hâlin
seni senden sürgün etmesin.

Çünkü kendine dönmek,
evine dönmektir.

Ve şimdi
acele etmeden,
bir yere yetişmeden,

sessizce yerleş
kendi kalbine.

04.10.2026