Allah'ıma giden yoldayım nefsim sustu
Ruhumu beslerim içime güneş doğdu
Gecem gündüzüm zikrimdeyim marifet oldu
Dünüm bugünüm imtihanımdayım öğreti oldu
"Beni çokça anın! " der Ya Rabb
Gözlerindeki kar tanelerinde buldum kendimi
Sende olduğundandır belki
Gözlerimdeki yaşları gibi
Gözlerine düştü kar taneleri
Şöminedeki ateşin dumanını hissettim
Gözlerin aklımda
Aklımsa sende kaldı benim
Kalbimi ise hiç sorma
İçindeki hüzün senin
Ben ise
Sana hissettiğim acıyı sevmeye başlıyorum
İçinde sen olduğun için seviyorum
Senden bana kalan tek şey olduğu için
Sevgin yerine, hasretini beslediğim için
Ve öyle bir acı ki bu
Sevmenin güzelliğini
En iyi aşık olan bilir
Aşıkken sevmek bir başkadır
Özlemenin güzelliğini
En iyi hasret kalan bilir
Nasıl alışmışım varlığına
Kalbimde oluşuna
Nasıl alışmışım sana
Aklımın hiç unutmayışına
Gönlümden gidebilsen yeterdi bana
Gittiğinde içimde bir boşluk hissetmiştim
Sanki olman gereken yerde yokmuşsun gibi
Sanki yuvadan bir kuş düşmüş gibi
Sanki ağaçtan bir dal kopmuş gibi
Varlığına o kadar ihtiyacım vardı ki
Suç olmalı
Seni bu kadar sevmek
Senin beni hiç sevmemene rağmen
Suç olmalı
Sana bu kadar hasret kalmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!