Serfîrâzı Sürûr Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Fırkayı ehva değil, duygularımın tebaası.
Cedid tüm ahvallere, kadim yek muhabbet nidası.

Vukû bulan seyyieler,tevhidlendi hasenede.
Meşemeye dönmedi yüzü,adımlar meymenede.

İbtidası basit bakış,zakirin dilinde zahir.
Müntehası bileşik dem,zahidin elinde mahir.

Günümün eylemi ruhen, cismen, nefsen, kalben, aklen..
Hüviyeti nâcuhal, kesbi saf talimle ukkâlen.

İstitaatı sinemle rabıtamın kurbiyeti,
Söz, inanç, amel, fıtrat.. ram-ı naciye mahiyeti.

Soyuttan somuta, kadem bastım bezm-i meveddete.
Ziyâ saçtı dildâdemiz, niyet-i halisiyete.

Hissi,haberi ,akli..isnadımızın liyakatı,
Aşîkârı ;külden cüzze tevfikin muvaffakatı.

Bölük ,tabur, alayı.. komuta şeydâ isabetli,
Harf, hece, kelime, cümle..eylemler takdir hikmetli.

Kelamların ashabının sırrı;misk,amber,
zaferan!
Mücevherdar,refik ve enis sen...vakitler gülferan!

İzafemiz ehil,mevkisi arzdan fezaya pürfer.
Coşarak âbşardan akıyor muzafferane Cafer.

Vazifemin teammülü,fîruz kudretinde celi, Kuşatır varlığımızı,mutlak kemalatın eli.

Pak imzalı hassâdan ammâya, zatının süruru.
Serfirâzda anlı dik, yüzü ak hamd ile gururu.

Vehbi diliyle, kesbi kalbiyle özü mahsûsu hubb.
Tevessülün delâilinin selameti hatmi hubb
​

Edremit.