Semih Eratlı Şiirleri - Şair Semih Eratlı

Suçu bende arıyorsun,
Kendini ne sanıyorsun,
Gece gündüz soruyorsun.

Geldin de gelme mi dedim?
Sevdin de sevme mi dedim?

Dostum AB'ye gircen mi?
'İstemezük' demiycen mi?
Kıbrıs'ı tümden isterler,
Donunu da vericen mi?

İstenmiyorsun bilsene,

Elma gibi kıpkırmızıydı yanakların,
Bir ses gelirdi içimden:'Isır! ...' diye,
Gel oturalım yan yana,
Ben elmayı yiyeyim,sen ayvayı ye.

'Koklasam mı,öpsem mi? ' diye düşünürdüm,

Günlerden bu gün, akşamlardan bu akşam,
Daha bir değişik geliyor yaşam.
Bulutların üzerinde kanatlanmış benliğim,
Aşkın o sihirli elini hisseder gibiyim.
Bu sihirli duyguyu uğraşsan da silemezsin,
Seni ne çok sevdiğimi söylesem de bilemezsin.

Dostlar vardır şeker kardeşim,
Dostlar...
Onlarla paylaşılır mutluluklar.
Gülersin, gülerler.
Yükselirsin, sevinirler.
Duraklarsın, bakarlar;

Güzelliği gördü göz
Gönülle bir oldu öz
Gönül özü pişirdi
Güzel gönül, gönül köz.

Gönül gönlüm içinde,

Alnımı aklaştır
Yüreğimi paklaştır,
Beni sana yaklaştır,
Duamı kabul eyle.

Gitsin ruhumdan gaflet,

Gün:
Seni sevdiğimi anladığım gün,
" Yaşadığımı anladım. "

Gün:
Beni sevdiğini anladığım gün,

Kimdim, neydim bilemem, bir deli toydum,
İşte yaşam dediler, onlara uydum,
Kah acıktım kazındım, kah ganî doydum.

Yollara koyuldu, Semih Baba kervanı
Derdi veren Mevlam, elbet verir dermanı.

Bir ' Dört Kasım' sabahı açtım da gözlerimi
Düşündüm geçmişimin günüme izlerini,
Kimi yaşantıları,kiminin sözlerini;

Yaşantımda çok kışım,bazen de yazlarım var,
Ömrümün tek kazancı,yetişmiş kızlarım var.