Bir ömür, kendine doğru yürü;
Yollar değişecek, ayak izleri silinecek, yürü.
İçinde kayboldukça kendine yaklaş.
Keyf-e keder nefes almak
Her suâle adres olmak
Tamam derken birden solmak
Dünya rûya meselesi
On dinleyip beş konuşmak
Ne bet kaldı ne bereket
Yalan sardı dört bir yanı
Kan ağlıyor kan memleket
Talan sardı dört bir yanı
Maskeleri ayan beyan
Yalan ile yoğrulmaktan
Nana muhtaç kaldık, nana
Sağa sola savrulmaktan
Yöne muhtaç kaldık, yöne
Birden oldu her şey birden
Hangi Gül görmüş ki dikeni çile
Bülbülün güllere tacı nasihat
İğneyi kendine çuvaldız el’e
Diyenin tattığı acı nasihat
Haksızın haklıya tesir ettiği
İyiye yakın bir rutin
Rutinden uzak bir bilmem
Bilmemden derin bir evvel
Evvelden kısık bir avaz
Avazdan yüksek bir sus
Sustan koyu bir sağanak
Düşene el uzat, güçsüzü koru,
İnsanın nefsiyle olmalı zoru.
Boş yere sorulmaz orada soru,
Nedene, niçine bizar her nefes.
Rızkına şükreyle, huzurla yaşa,
Çoluk çocuk eş yattığın
Dam aynı dam aş tattığın
Öz gardaşın kaş çattığın
Mal mülk için nefes alma
Belki bahar gün dediğin
On yıl kadar önceydi tam şurada bekleyip
Çocuk gibi ağlarken söylesene nerdeydin
Yazdığım her mısraya yâr ismini ekleyip
Tuna gibi çağlarken söylesene nerdeydin
Darmadağın bir halde yıkıldığım geceyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!