Ölümün kor dudağında buz gibi erirken "ömür";
Mazruf kadere basıldı "mühür" !...
~
Selam sana ey mecruh yüreğim ;
Titreme, Benim!
Kalp korkar mı kendi kendinden?
Benim ben,
Çık kemik kafesinden!
Söyle bana
Şu -can duvar- dibinde ağlayan kimdir?
Her gece dizimde uyuyan çocukluğumsa,
O sırça odada sakladığın yetim neyimdir?
Vah, bu şerha şerha dilinmiş ince yüzünde
Kaç neşter zayi oldu kim bilir.
Desene ,
Bu sükûnet kabristanında kaç kimsesiz sitem yatar?
Oy devayi âşk elinden bulasi
Oy sebatsız iklimi baharda karar kılıp,
Noksan yanından dört mevsim çiçeklenesi,
Saymam mi sanırsın, bir vuruşa bin ıztırar!
Yarası hemderd elinden sağılasi mecruh yüreğim,
öyle -durma- artık n'olur !
" Gülmediğin şeyler var !"
Kayıt Tarihi : 13.07.2025 20:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
