Ruhumun Ruhuna Şiiri - Erkan Arslan

Bilmediğim bir yerde
Hızlıca bir pencere kapandı.
Kuş ürktü sesinden, kör kedi bakakaldı.
Panjuru araladı esmer bir güzel,
Saçlarını rüzgar hafifçe kurcaladı,
Dokundu bakışları yoldaki gölgelere...

Hayaletler geziyor aşağı tentelerde.
Işıl ışıl içimiz, sanki direkte lamba.
Pencereye bakarken süslenmiş bir resim gibi,
Takılı kaldı gözlerim asılı aynalarda.
Dağıldı tüller, rüzgar okşadı nakışlarını,
Buram buram kadının kokusu geldi.

Keşke sokaktaki dikili ağaç olsam,
Uzatsam dallarımı pencerenin pervazına.
Elinin dokunduğu daldaki yaprak olsam,
Gizlice baksam, tutunsam bakışlarına...
Rüzgarın nefesini, sokağın sesini duysam,
Rüzgara fısıldasam: "Ruhumun ruhusun sen..."

Erkan Arslan - 22-10-2026