Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Nasıl tarif etsem sevdiğim seni?
Taze açmış gonca güle benzersin!
O şirin sözlerin büyüler beni,
Hoş sohbetli, tatlı dile benzersin!

Sarı saçın rengi açık kestane,

Lâik değil, layık mıyız bu hâle?
Her tarafta kol geziyor dinciler.
Hocaların muskaları meşale,
Doktor gibi hasta bakar, cinciler.

Para verir; çocuk toplar, okutur

Bayındır boyundan bir bilge Oğuz,
Diline kurbanım Korkut Dede'min...
Ozanların piri; elinde kopuz,
Teline kurbanım Korkut Dede'min...

'Korkut' denilmiş ki yanlıştan korka

İnsan yakan Sofu Baba,
İbadet etme boşuna,
Asla kabul etmez Kâbe,
Yoluna gitme boşuna.

Hakkı arar, bulamazsın.

Karlar yağıyordu, karanlık gece
Mustafa Kemal’in izine düştüm.
Hünkâr’ın barışı gönülden yüce
Varıp teslim oldum, dizine düştüm.

Dervişlik aranmaz hırkada, çulda

Doğru sözüm bana düşman olurken,
Sen neden hayransın bana güzel dost?
O yâr sevdiğine pişman olurken,
Sen neden hayransın bana güzel dost?

Hep karalı, çile dolu günüm var,

Sakın ha dostlarım bana kızmasın!
Taşıdığım canım yük oldu bana.
Tanrı’nın meleği günah yazmasın!
Damardaki kanım yük oldu bana.

Nefesim yetmiyor feryat etmeye,

Bir görüşte âşık oldum bilirsin,
Bu nasıl kaş, bu nasıl göz, bu ne yüz?
Ben ağlarken nasıl olur gülersin?
Utanmadan, sıkılmadan bu ne yüz?

Kanatları kırılan kuş uçar mı?

(Yergi Destan)

Ne hâllere düştük yalan mı dostlar?
Dosttan dosta kuyu kazılır oldu.
Ne kadar da kolay çıkıyor postlar,
Asılır, kesilir, yüzülür oldu.

Bülbülü derde düşürür, gülü bana metheyleme!
Toprağı alır götürür, seli bana metheyleme!
Sanma değeri kaybolur, her nereye düşse bile;
Altın her zaman altındır, pulu bana metheyleme!

Fatura halk’a kesilir, hırsızlar uzağa kaçar,