Ömer Çelik Şiirleri - Şair Ömer Çelik

Kulak verin ağalar, bu toprağın sesine
İsimsiz kahramanlar beyhude konuşur mu?
Bedbahtların peşinde koşanların aksine
Asil tabiatını bozmuyor Anadolu.

Puslu dağlardan sızıp, vefa mı arıyorsun?
Her suçu her günahı hazmedip sindiremem.
Paslı prangalarda, elin-kolun çürüsün
Bin parçaya bölünsen
Maşeri vicdanlarda, aklanmanı beklemem.

Beni hakir görme zalimin kızı
En güzel huyları sana giydirdim.
Kaleme aldığım ilk şarkımızı
Unuttum diyorsan çıkar giderim.

Hatırla gül şeni ey kaşı keman

Pancarlar sökülünce, yazıda hayat durur
Gül kokar, huzur verir evleri, konakları.
Buzlu pencerelere akşam güneşi vurur
Bir nebze dinlendirir, yaz boyu koşanları.

Rivayet sanma dostum, fizik kanunlarını
Lokasyonlara göre, ağırlıklar değişir.
Yolları kitap gibi detaylı okumalı
Görüntülerden gizli, farklı karakterler var
Nevi şahsına göre, değişir mi kurallar?

Bu devirde az mıdır zanaat heveslisi?
Onca alet-edevat, her evin kuytusunda.
Ahali aramazdı mimarı, mühendisi
İşçisi, çırağıyla yeterdi Şevket Usta.

Her garibin halini suretinden okurdu

Sanki kalan ömrünü, kederden arındırmış
Genç yaşta bahçelerde, bağda harcanıyordu.
İpekli kumaşlarla, süslerle kandırılmış
Saten gömlek, blucin..
Vitrinde başka biçim, Sofi’nin kızı Dudu.

Yüz haneden doksan beşi kapalı
Pas tutmuş antika kilitlerini.
Ocaklar sahipsiz, kırlar tapulu
İnsanı anlamak zor muhtar emmi.

Vakıflara çökmüş uyanık tipler

Çoktandır yosun tutmuş, tali yollar, sokaklar
Efsunlu sarmaşıklar, örtmüş merdivenleri.
Külleri soğutulmuş, kâgir evler, konaklar...
Hararetli rüzgarlar, köşe-bucak savurmuş
Çoktu müdavimleri
Tek düze, basma kalıp, beton devrine kadar.

Beyaz adam giyince melanet hırkasını
Acaba meşru mudur gasp ve infaz yasası?
Entrikalardan uzak, günahsız kitlelere
Cennet'i müjdelerken Pavlus'un sefirleri
Vaziyet anlaşıldı
Görkemli ayinlerle silahjörler kutsandı.