Şehir karanlığa bürünmüş
Tıpkı yüreğim gibi.
Çiçekleri solduruyor sularım
Neye dokunsam kurutuyorum
İçimde yinelenen yaslar var
Gözlerimde bitmeyen yaşlar var
Varla yok arasında bir şeyim
Ama daha çok yokum.
İnsanların içine karışamıyorum
Hiçbir partide, hiçbir eğlencede yokum.
Nerede kalabalık varsa ben orada yokum.
Aynalarda bile kendimi göremiyorum
Nerede olduğumun bir önemi yok
Kendimi hep bir boşlukta buluyorum.
Bir türlü hayata dahil olamıyorum
Uzun zamandır kendimden bi haber yaşıyorum
Aynada morarmış göz altlarıma bakıyorum
Kendime ne kadar da uzakmışım öyle
Zifiri karanlığa teslim umutlar
Göz gözü görmüyor hiç
Her tarafta yaşayamadığım günlerin ahı var
Bütün çiçekler solsun
Yüzünde açmıyorsa eğer
Yazmış, kışmış
Umurumda değil mevsimler
Tek bir damla yaş düşüyorsa eğer gözlerinden;
Her yer sel olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!