Nihan İnci Şiirleri - Şair Nihan İnci

Bir anneden bir çocuğa
Çokça yönelir bu cümle
Eyleme yönelmişi
Durdurur mu bu sizce?
Durmanın yakıtı bir imge
Bir ağaç

Genetik enkazda doğum
Heves betonu ile kentsel dönüşüm
Gidilemeyen okul
Yapılamayan düğün
Giyilemeyen etek
Gencin hayali yaşlı

Taşım ufalanıyor
Dökülüyor tortuları
Gözüm kaynıyor
Kabarıyor yangınları
Dilim susuyor
Söz serinletmiyor

Şairle şiirinin arası
.
.
.
Uçurum
Duyma çabası

Tavırları ne kadar da tekinsiz
İsminiz
Tekin, siz?

Nereden açtım bu filmi;
Üzerime mış aktı.

Anlaşılmak umudu
Tanrım senle aynı hastalığa tutuldum
Sakın sanılmasın tanrı mıyım sanrısına savruldum
Varlığıma alıştım çoktan ama yokluğuma vuruldum

Sessizce duruyorum

Gölge sızıyor bedenin dehlizlerine,
...
Etçil düşünce.
Akıl bir kafes, dar bu gezgine.
Hücreden tırnağa sızan o sızı,
İstemsiz yırtılış.

İnsana güvenmekten değil
İnsanın mânâsından vazgeçtim
Öyle şahsi bir kayıp ki
Mayamla hamur tutmuyor
Ruhum kaldı mı geriye
Yansımada kendine bileniyor

Yat, kalk,
Yat, Kalk,
Sürün
beyaz yakalı zikri
Hafta sonu dahil
Gözümde beliren bir sahne

Doğmak ilk etken edilgenlik
Bence sır da burada saklı
Yaptığını sandığın her eylemde
Yaratanın mührü saklı
Kadercilik denmez buna
Kedercilik...asla