Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Çocukluk saflığından gençliğin yüküne, umuttan tükenişe kadar uzanan yolculuğumun
en dürüst, en maskesiz hâli burada yer alır.
Melankoli benim için bir kaçış değil, kendimi bulduğum bir sessizlikti.
İnsanların değiştiğini, yüzlerin maskelendiğini, dünyanın ağırlığının omuzlara biriktiğini
erken yaşta öğrendim. Ama yine de içimde hep küçük bir ışık vardı:
bir gün aileme gurur verebilmek ve birinin karanlığını biraz olsun aydınlatabilmek…
Bu satırlar, içimde saklanan o ışığ ...
