Mehmet Gökel Şiirleri - Şair Mehmet Gökel

Adın dilimde...
Kapı kapı dolaşırım,
Belki senden bir iz, bir hatıra bulurum,
Belki seni son görene tanık olurum...
O güzelliğinin yansımasını, evet, bir başka dilden dinlerim.

Ey ceylan gözlüm!
Duydum ki gök gürültüsünden korkar durursun...
Tek tasam olmuştur ki Rabbim’den dileğimdir:
Bana tabiata hükmetme gücü vere!
Derdin derdim ola, Korkun korkum ola.
Ah, elden gelen bir şey olmaya...

Bir dağ başındayım,
Her yanım uçurum,
Uçsuz bucaksız sen...
Adını ansam, dağ yerinden oynar.
Hafif bir meltem eser,
Senden kokular getirir;

İçimde pervasız bir kor;
ne gök ne yer işitir,
alem galeyana gelir.
"Kime fayda, kime zarar?
Ne bilsin meczup neyin gerçek olduğunu,
Neyin sahtelik olduğunu...

Bir bahar daha geçti, bir yıldız daha kaydı...
Lakin içimdeki umut giderek artıyor.
Kavuşmak olsun, bin yıl geçse;
Sesini duymak, o sıcacık gülümseyişini görmek, bir ömür geçse...
Bir sabah meltemi gibi olsan;
Apansız, habersiz tekrar hayatıma giriversen...

Ve sonunda birisi geldi,
bir merak içinde...
"Ne edersin bu arazide?" dedi.
O da "Birini bekliyordum," dedi.
"Kimdir beklediğin?" dedi.
"Birisi işte,

Bir kar tanesi olsan,
Yağsan şu bedbaht gönlüme,
Söndürsen şu ateşi.
Bir aralık günü gelsen,
Nedensiz, sebepsiz...
Çalsan şu seni bekleyen kapımı,

Güneş olsan, gecemi gündüze çevirsen.
Bahçemdeki çiçekler gibi yüreğimi aydınlatsan.
Bir bahar misali, her şeyden biraz versen.
Biraz ışık, biraz sıcaklık, biraz da sen.
Bahar havası gibi bana koku versen.

Çaresizlik
Hep gül sevgilim...
Gül ki çevrende bulunan ölülerin gözleri kamaşsın.
Hep mutlu ol ve gülümse,
Çünkü bu hayatta bu kadar güzel gülene daha rastlamadım.
Senin her gülüşünde ömrüm uzadı;

DEHLİZ

Camın pervazından usulca bakma,
Bakma öyle al al...
Gönlüm depreşir her bakışına,
Kıpır kıpır atıyor şu sol yanım.